Eg, Karianne, Rebecca og Wiske var so heldig forrige helg, me fekk moglegheita til å bli med Deakin Enviro på helgetur. Me meldte oss inn i klubben når me starta på Deakin.
Deakin Enviromental Club gjer det dei kan for å betra Deakin University i forhold til natur og dyreliv i Australia. Dei bidrar der dei kan for at Deakin skal bli meir miljøvennelig og gi tilbake til lokalmiljøet.
Forrige helg betydde det å reisa til Benella. Me samlast dei som kunne og fordelte oss i bilar for ein tre timars tur ut frå Melbourne. Deakin Enviro fiksa overnatting for oss i ein lokal speider-klubb, gratis. So eg og Karianne betalte ingenting for turen bortsett for litt medbragt mat.
Å sova i ein speider-hall føltes som å vera tilbake på ungdomsskulen. 40 ungdommar med veldig forskjellig personligheit samla i eit lite rom. Eg og Rebecca blei visst forvandla til to små fnisejenter. Alle andre ville visst legga seg klokka 9-10 om kvelden, men det var ikkje me klar for. Me prøve å spela kort ei lita stund, men etter mykje fnising og litt stygge blikk frå eit par soveposar, bestemte me oss for å trekka oss tilbake under dyna. Ivertfall dei av oss som hadde ei stor, god og varm dyna med seg ;P
I Benalle møtte med opp med folk frå The Regent Honeyeater Project (RHP).
”The Regent Honeyeater Project has established itself as one of the most active volunteer conservation projects in the nation.
It has engaged a whole farming community in restoring remnant box-ironbark habitat for the endangered species still living in the district, and attracted ongoing support from a wide cross section of the community to help farmers with the on-ground works.” (http://regenthoneyeater.org.au/index.php)
Vårt bidrag bestod i å sjekka ”reir-boksane”, som ser ut som fuglekasser, for å dokumentera kva dyr som burd der. Hovedsakelig skulle det vera ein god blanding av sugar-gliders og squirrle-gliders, som då er flygande ekorn. Problemet er at der desse dyra bur, deirans naturlig miljø, er blitt redusert med 96%. Det er grunna bønder som utvida områda sine og kuttar ned trer og buskar. Men no er det mange bønder som vil bidra til å retta opp i detta. I samarbeid med Regent Honeyater Project, så har dei hengt opp desse boksane på bønder sine eigendommar. Og gjennom godt samarbeid har dei no klart å få opp so mykje som 400 boksar.
Me vart delt opp i grupper og fekk utdelt eit område, ein sonen. Kvar sonen består av cirka 15 boksar. Alle boksane heng ganske spreidd og høgt oppe. Me fekk med oss ein ledar og ein stege. Denna stege skulle me då drassa med oss overalt i bushen, meget moro. Me fekk ivertfall trent musklane!
Andy, som var vår leiar, har vå ein frivillig hjå RHP lenge. Han hadde mykje erfaring å komma med. Me lærte mykje om naturen rundt oss og kva som skjer i dyrelivet i Benalla. Det er takka være slike som han at prosjektet kan fortsetta.
Eg og Karianne kom på gruppa med to kjekke jenter, Tina og Jenna. Det var dei me satt på med til Benalle. Jenna er frå Australia, medan Tinar er tysk, men har budd her i 8 år. Begge to studere naturforvaltning og hadde mykje å diskutera med Andy.
Eit av problema med desse boksane er at dyra klore og biter i dei, så dei treng reperasjon og vedlikehald. Det var noko me noterte ned slik at nødvendig reperasjon kan bli ordna ved ein seinare anledning. Nokre av boksane har også blitt tatt over av uønska gjester, ein av dessa var bier. Me var nøydd å stå å stirra på boksen i eit minutt eller to for å vera sikra på at me ikkje fekk ein sverm av bier i fjeset når med opna dei. Vår fyrste boks hadde detta problemet, eller hadde hatt det. Boksen hadde blitt spraya og behandla, so biena hadde forlatt den, men honningen var framleis der. Det var eit fantastisk syn. Honningen vart produsert i organisert stil, på rekke og rad nede i den vetle boksen. Såg ut som det var menneskelagd, men det var det ikkje.
Lørdagskveld organiserte Deakin Enviro ein BBQ. Her nede består det i grilla pølser som ruller inn i ei vanleg brødskiva med litt ketchup. Bålet var laga av eucalyptus buskar og greiner. Og DET svei i auge og nasa! Eg grein og grein, nasa vart tatt, so det både høyrdes og såg ut som eg var stapp forkjøla. Heldigvis var det ikkje berre eg so reagerte sånn, det var visst den effekten det hadde.
Gjennom helga fekk med nærmøte med sugar-gliders, squirrle-gliders, kenguruar, wallabys (små kenguruar), hare, rev, kyr, wombat, bier og sikkert mange andre små insekt som me ikkje var klar over var rundt oss. Det var ein fantastisk og unik opplevelse. Me vandra rundt i bushen i Australia i opp mot åtta timar lørdag, og fem timar på søndagen. Det var fantastisk natur og dyreliv rundt oss som gav oss eit innblikk i det ekte Australia.
